koyulanposta#7

bu koyulanpostayı bana kalbi gibi temiz, beyaz bir sayfa açan kendime koyuyorum. ilkokul(artık ilköğretim diyorlar hiç çekici değil.) 1.sınıftan itibaren yer yer lise sona kadar yazılan hatıra defterlerinde sıkça kullanılan bu cümle, hayatın ne kadar da salak, mal, gerizekalı orospu olduğunu taa o zamanlar bilmemiz gerektiğini bizlere mors alfabesine benzer bir yolla uyarmış, şimdi şimdi anlıyorum. ben de yazmıştım, yer yer lise sonda dememin nedeni benim de bu olayı eyleme dökmemin lise sona denk gelmesi zamanlama hatası.çok da sikimde olmayan bir itirafta bulunmuş oldum. hoşlandığım bir kızın ki hoşlanmadığım kızlar da mevcut, hatta tiksindiğim neyse bu başka bir konu, hey sen anı defterime bir şeyler yazmak ister misin? demesi ve benim o kızdan hoşlanmam, evet ilgi görünce direkt hoşlandım, ne malım lan? millet ilkokulda silgisini isteyen kızdan hoşlanır, ben o evreyi lise sonda hatıra defteri imgesiyle yaşadım. her şeyi ters yaşamışım lan. geriye doğru evriliyorum galiba. hatırlıyorum, spor salonunda o kalbi kadar beyaz sayfayı siyah bir kalemle karartmıştım ehhe. şiir yazmıştım bir de mail adresimi yazmıştım, bana ulaşsın diye. filmin sonunda 1 günlük bir ilişkimiz oldu, gecelik de değildi. taksime gittik, çay bahçesinde liseden kimlerle görüşüyorsun muhabbeti yaptık, cüzdanımı düşürdüm, kola bardağını düşürdüm, paramı cüzdanımdan ayrı düşürdüm, aklımı düşürdüm lan, ee tabi kız da sen daha iyilerine layıksın dedi. ben de safça inandım layığım tabi lan dedim. ben iyiyim bembeyaz bir kalbim var dedim. işte o bembeyaz bir sayfa gibi olan mal kalbimi, yere düşen aklıma koyayım. küçükken (lise son koca adam lan ne küçüğü) hepimiz maldık, malken de hepimiz küçüktük. şimdi de malız o zaman hepimiz aslında çocuğuz diye cümle kuran aklımı fikrimi sikim. okuyorsan beni ara liselim.